Missie 1: Mozambique

Het avontuur in Mozambique gaat van start. De eerste stop is Johannesburg, Zuid-Afrika. Er zijn geen directe vluchten van Nederland naar Mozambique. Na een vlucht van ruim 10 uur met onze ‘blauwe’ zwaan kwamen we aan in een rustige aankomsthal. De douane beambte zijn vrijwel allemaal vrouw en het was direct te zien dat er kleur zit in de Afrikaanse kleding. Ondanks het strakke uniform weten ze kleur te geven met accessoires. Daarnaast oogde ze ook ‘losjes’ en vrolijk. Dat is wel wat anders dan onze strakke westerse ontvangstcomité. We zijn in Afrika!

Het hotel ligt direct aan het vliegveld en kan zelfs overdekt worden bereikt. De City lodge is een prima hotel om de eerste nacht door te brengen. Zeker na zo een lange vlucht. Het uitzicht van het hotel was niet al te inspirerend.

Via Jo-burg naar Maputo

We hebben niet lang kunnen genieten van Jo-burg, want om half 8 stonden we klaar om naar de check-in te gaan. De vlucht naar Maputo vertrok om 9.45 uur. Na het afleveren van de bagage hebben we nog wel prima ontbijt gehad. We vlogen met South African in een uur naar Maputo.

Eenmaal aangekomen was ik benieuwd naar de douane. Verschillende verhalen doen de ronde over bijvoorbeeld moeilijk doen over je gele koorts paspoort of het invullen van formulieren. De procedure verliep met enkele vragen eigenlijk heel soepel. Daar waren we dan eindelijk, na ruim een dag onderweg, in Mozambique!

Met hotelshuttle werden we naar het Terminus hotel gebracht. Onderweg kreeg ik een mooi beeld van de stad. Totaal anders dan Europa. We werden zeer vriendelijk ontvangen. Schijnbaar vinden ze mijn naam, Sebastiaan, een mooie naam. De receptionist herhaalde het meerdere malen met een glimlach. Eenmaal ingecheckt was het tijd om te lunchen. We reden met de taxi naar Sagres restaurant. Natuurlijk een visrestaurant, maar het menu heeft meer. Toch hield ik het bij een lekker witvis met slappe patat. Ook dat schijnt standaard te zijn. Ja, ik leer iedere dag weer over dit land.

Na deze lekkere lunch nog even een powernap. Tenslotte zijn we hier niet om de toerist uit te hangen. Het hotel beschikt over prima Wifi en ik heb dan ook nog wat uit kunnen werken en voorbereiden voor maandag. Het is dan 25 september en dat is de dag van de revolutie ofwel “Armed Forces day”. In de avond hebben we gegeten bij Piri Piri. Een prima kip curry met een 2M (Deux M) biertje erbij. Het viel daarnaast op dat het ontzettend rustig was op straat. Dat heeft vermoedelijk te maken met het lange weekend vrij van de Mozambikanen.

Aan de arbeid in Mozambique

Na een prima nacht en ontbijt was het tijd om echt aan de slag te gaan. Een dag lang de eerste projectonderdelen bespreken met een, door Nederlanders lokaal geleid, geo hydrologisch consultancy bureau. De lunch hebben we genomen in een park “Parque dos Continuadores Feima” en bestond uit Matapa. Dat is een lokaal gerecht gemaakt uit cassave bladen, uien, kokosnotenmelk aangevuld met noten en schelpdieren. De rijst maakt het gerecht compleet.

Het park was gezellig druk en groen. Er was tevens een kleine markt gaande. In de middag was het weer tijd om terug achter de schermen te duiken om de voorbereidingen voor het project door te spreken. De temperatuur raakte vandaag zeker de 30 graden. Door de bespreking hebben we daar helaas niet veel van meegekregen. Alsmede de feestelijkheden van vandaag. De avond sloten we af met een heerlijke pizza bij Mundo’s Maputo. Nog even de laatste zaken regelen en naar bed.

De volgende dag werden we bij hoofdkantoor van de waterschap Ara Sul verwacht. Het kantoor zit in het centrum. Het straatbeeld van Maputo zullen wij westerlingen omschrijven als rommelig en soms gevaarlijk. Gaten in het trottoir, vuilnis op de straat en de gebouwen ogen sober. Behalve het gebouw van de Bank of Mozambique.

Het kantoor bevindt zich op de 7e etage. Het was een aardige klim waarbij de verlichting minimaal was en de lift ook geen alternatief bood. Eenmaal gesetteld maakte ik kennis met een senior manager en trainees. We namen het project door en na een goed gesprek vervolgde we onze tour naar een andere organisatie die voor de middelgrote steden en rurale gebieden het water en de sanitatie verzorgd. Allemaal als onderdeel om de stakeholders bij te praten. Met onze contacten maakte we ook kennis met de directrice.

Het waren interessante eerste werkdagen waarbij de werkcultuur aanzienlijke verschillen vertonen dan in Nederland. Zo bepaald de hiërarchie wie waar gaat zitten en wanneer. Ook in de gesprekken wordt expliciet gevraagd en geluisterd naar de wat meerdere te melden heeft.

De avond sloten we af bij de lokale thai, Spicy Thai genaamd. Restte ons alleen nog de taak om een auto te huren, want morgen staat de tocht naar Maxixe op het programma. Een rit van zeker 8 uur.

De weg naar Maxixe

Na een goede nacht en een rustig begin werden we opgehaald om naar het autoverhuurbedrijf te gaan om de auto op te halen. Na het invullen van de formulieren, de check en overdracht van de sleutel vertrokken we enigszins aan de late kant naar Maxixe. We lieten Maputo rond half 12 achter ons.

Het wordt zeer aangeraden om niet in het donker de weg op te gaan. Er zijn diverse gevaren die ’s nachts kunnen voorkomen. Aangezien er niet standaard straatverlichting is, kunnen mensen en dieren ongemerkt de weg op lopen. Daarnaast is alcoholgebruik in sommige delen ook een risico. Het wordt rond deze tijd van het jaar al om 18.00 uur donker. Dus we moesten aardig vaart maken.

De hoofdweg EN1 is een tweebaansweg van Maputo via Xai-Xai naar Maxixe. De weg loopt daarna nog zeker 900 km richting het noorden. Naast de hoofdweg zijn regelmatig verkooppunten te vinden van fruit, cashewnoten, kleding en rugzakken. Mensen van jong tot oud lopen direct naast de weg. Soms mag je 60km/u en soms 100 km/u of harder. Mozambique staat in de top 10 met de meeste verkeersslachtoffers. Het blijft van groot belang een ieder op zijn en haar weghelft blijft.

Na ruim 3 uur kwamen we aan in Xai-Xai en namen we een korte break. Even wat brood met een stuk rundvlees en wat te drinken. We vervolgde de weg om alleen nog even te stoppen voor een paar zakken cashews en een uitkijkpunt over een groot duinmeer. Zoals verwacht werd het rond 18.00 uur donker. We hadden nog 1,5 uur te rijden.

*PATS*. Dat klonk niet goed. Enkele meters verderop werd het duidelijk dat we een lek band hadden opgelopen. Geluk bij een ongeluk, we waren in een dorp genaamd Cumbana. Beter dan in de middle-of-nowhere. Al snel boden diverse passanten hulp aan, maar we wilde het eerst zelf oplossen. Toch was het even wennen. In het donker in een compleet vreemde plek, geen idee wat er verder stond te gebeuren.

Een band verwisselen is niet zo moeilijk, maar als het wiel zo vast zit dat je die niet los krijgt, was het fijn dat er 2 jongens hulp boden. Zij wisten een portier van de lokale bank in te schakelen om een hamer een bijtel te halen. Na een aantal tikken en flink trekken, kwam het wiel eindelijk los. Nadat we de reserveband hadden gemonteerd bedankte we de jongens met een vergoeding.

We vervolgde onze weg naar Maxixe. We hadden alleen nog geen hotel. Nadat onze andere collega’s waren gearriveerd, was een hotel alsnog geregeld. Na de lange rit verdiende we wel een biertje en natuurlijk wat eten

Weer naar kantoor

Dag 6 stond in het teken van de hele dag bijpraten, afspraken maken en afstemmen. Dat gebeurde op het locatiekantoor van Ara Sul in Maxixe. Tussendoor hebben we nog prima geluncht en hebben we nog iets van de stad gezien, maar meer dan dat was het niet.

Zo een dag is wel goed voor mijn Portugese woordenschat en let ik vooral op de non-verbale communicatie. Naast de aanwezigheid van het Nederlands deel en Ara Sul waren er ook heren aanwezig van de lokale Ngo Kukula. Een organisatie gelinkt aan CARE die zorg draagt voor het creëren van bewustzijn rondom watergebruik en sanitatie. Zij kennen de community en brengen ‘awareness’ bij de mensen.

De volgende dag brachten we een bezoek aan verschillende stakeholders in Inhambane en werd ons project goed ontvangen. Zo zijn we onder andere op bezoek geweest bij een districtskantoor waar de schade van de tyfoon van enkele jaren geleden nog zichtbaar was.

In de middag verruilde we het kantoor voor veldbezoek. We stopte bij enkele drinkwaterleveranciers rondom Jangamo. Er was zelfs een dorp waar welgeteld 3 leveranciers aanwezig waren. Dit toonde eens te meer dat er nauwelijks lijn zit in de waterwereld in Mozambique. Hetzelfde beeld kregen bij de diverse bezoeken die we tot nu toe hebben gemaakt. Er is onvoldoende gegevensuitwisseling en onvoldoende kennis hiermee om te gaan.

Het was wederom een interessante dag waarbij goede afspraken zijn gemaakt en wij weer een stukje wijzer zijn geworden. Na 2 dagen Maxixe was het tijd om naar de volgende stop te gaan. In ongeveer 1,5 uur rijden kwamen we aan bij Doxa beach hotel. Dit pareltje ligt verstopt achter de duinen nabij Inharrime. Met zeezicht en geluid sloten we de dag af met een heerlijke barracuda steak.

Dagje op het land en Walvissen

Het moment waarop we zijn aangekomen bij Doxa was perfect. Het was namelijk de tijd dat walvissen voor kust rondzwemmen. Het duurde dan ook niet lang voordat de eerste waren gespot. Dit gaf mij aanleiding om deze ochtend extra vroeg op te staan om 6.00 op het strand te zijn. Bijkomend voordeel was dat ik ook nog eens de zonsopkomst vanuit de oceaan heb aanschouwen.

De temperatuur was aangenaam en er was natuurlijk alleen maar het geluid van de oceaan. Prima begin van de dag om vervolgens aan te schuiven bij het ontbijt. Een goed ontbijt, want vandaag stond een bezoek aan het agrarisch bedrijf Mozambique Organicos op het programma. Dit bedrijf wordt geleid door een van origine Zuid-Afrikaanse boer met Nederlandse roots. Hij koopt producten van lokale boeren op om deze vervolgens te exporteren. De winst vloeit hierbij terug bij de lokale boeren. Daarnaast zorgt hij voor het verhogen van het kennis niveau van de boeren. Zij zijn hierdoor beter in staat om nog betere producten het hele jaar door te verwerken. Water is hierbij van groot belang.

We kregen een fantastische tour door de omgeving van zijn bedrijf waar verschillende boeren verschillende gewassen hebben zoals mais, macademia’s en fruit. Daarnaast reden we ook langs enkele kleine community’s en fantastische duinlandschappen van ons projectgebied in Inhambane. In sommige delen van het duin zag ik grote overeenkomsten met ons duingebied.

Het was vandaag zeker de warmste dag tijdens ons verblijf in Mozambique. De dag sloten we wederom af in Doxa waarbij we zeker weer enkele walvissen voorbij hebben zien komen. Zoals deze fantastische sprong van een bultrugwalvis.

Terug naar Maputo

We hadden geleerd van de heenweg naar Maxixe. Dit keer reden we rond 10 uur weg om er voor te zorgen dat we voor het donker op plaats van bestemming aan zouden komen. Ja we gaan weer terug naar Maputo. Daarnaast was het ook een uur minder rijden dus dat moest haalbaar zijn.

Met nog een tussenstop in Xai-Xai alwaar ik een overheerlijke kip masala heb gegeten, kwamen we voor zonsondergang aan in Maputo. Zowel op de heenreis als op de terugreis waren vele politieposten. Geen enkele keer zijn wij er tussenuit gehaald. Dat scheelt tijd en in sommige gevallen geld. Ook al heb je niets verkeerd gedaan.

Aangezien het zondag avond was, zag je in verschillende dorpen de drukte rondom voetbalveldjes. Goals zonder netten en ik verdenk ze er ook van de er geen lijnen waren getrokken. Zo zie je maar dat deze sport toch wereldwijd op zondagavond te zien is.

De grote uitwerk dag en laatste bezoekjes

Deze maandagochtend kende een rustig begin. Het was vandaag de grote uitwerk dag. Hierbij stel ik een missierapport op en maak ik verschillende gespreksverslagen af. Er stond 1 bezoek op het programma bij het drinkwaterbedrijf Fipag. Zij verzorgen drinkwater in de grote steden zoals Maputo en Maxixe.

De laatste dag in Mozambique stond een bezoek aan de Nederlandse ambassade gepland. Ik was voorheen nog nooit op een ambassade geweest dus dat was een leuke bijkomstigheid. Een mooi gebouw met enkele kleine kunstzinnige elementen die natuurlijk te maken hebben met Nederland. in bijna alle kamers hangen portretten of schilderijen van onze koning en koningin. We spraken daar met het hoofd van water en sanitatie programma’s. Zij blijft graag op de hoogte van allerlei projecten in het land.

Na het bezoek hadden we nog 1 afrondend gesprek met het kernteam. Waarna we naar ons hotel werden gebracht om de koffers te pakken, uit te checken en te vertrekken naar het vliegveld.

Ook de terugreis verliep via Johannesburg. Na een vlucht van een kleine uur moesten we ruim 5 uur wachten op Jo-burg voordat onze nachtvlucht naar Amsterdam vertrok. Het duurde even, maar hebben ons prima vermaakt. De terugreis verliep goed en heb ik zelfs wat uren kunnen slapen om vervolgens rond 10 uur de volgende ochtend aan te komen op Schiphol.

De link naar het foto album

Een gedachte over “Missie 1: Mozambique

  1. Pingback: Bucketlist – Stedentrip – Plaatsonbekend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s